Zonder huurverhogingen was er nu deflatie

Met een grafiek laat Hans de Geus (n.a.v een idee van Arne Petimezas wellicht door recente berichtgeving van het CBS) gister zien dat Nederland al vrijwel het hele jaar in deflatie verkeert indien je de woonlasten uit de berekening van de inflatie weg laat. Daarmee is de situatie dus zelfs een stuk ernstiger dan wat de woonbond eerder suggereerde, namelijk dat de inflatie 0% zou zijn zonder huurverhogingen.

Omdat veel salarissen jaarlijks aan de ontwikkeling van het prijspeil worden aangepast, is dit van groot belang voor de woningmarkt. Zodra een jaarlijkse inflatiecorrectie zou veranderen in een deflatiecorrectie, heeft dat grote gevolgen voor wie een lening heeft die níet wordt gecorrigeerd voor het nieuwe prijspeil. De huurverhogingen worden door de overheid afgeroomd middels een verhuurdersheffing waardoor deze niet leiden tot een stijging van de bestedingen in de reële economie, zoals bijvoorbeeld door investeringen of hogere lonen bij corporaties.

2 comments for “Zonder huurverhogingen was er nu deflatie

  1. Joris
    October 31, 2014 at 1:42 am

    “Daarmee is de situatie dus zelfs een stuk ernstiger… ” vat ik niet helemaal. Bedoel je dan dat de stijging van de huurprijzen veel hoger dan het officiële inflatiecijfer ligt?

    En waar geeft de overheid het afgeroomde geld aan uit? Het rijk leent daar nog vele miljarden bij, ze geven het geïnde geld dus vrij zeker allemaal uit en pompen het dus terug in de reële economie. Het verdwijnt sowieso niet in permanente schuldaflossing volgens de begroting. Niettemin beschouw ik belastingheffing als geraffineerde afpersing, maar alle belasting en een beetje extra stroomt weer de economie in, en het leeuwendeel in de Nederlandse economie, in de vorm van (hoogbelaste, hahaha, wat een rondpompsysteem) inkomens van zorgverleners, ambtenaren, uitkerings- en andere subsidietrekkers. Maar of een corporatie of een politicus mijn zuurverdiende geld uitgeeft maakt voor mij niet uit, want ik zou het liever in eigen zak houden als verstandige buffer en dat is ook niet goed voor de economische bedrijvigheid. Wel voor mij als individu.

    Wat ik zie vanuit mijn administratiekantoor, is dat lonen en uurtarieven over de breedte al een meerdere jaren in de mineur zitten, zelfs voor hen die bij dezelfde werkgever blijven (de oplossing heet dan meestal reorganisatie, want een jaarlijkse deflatiecorrectie komt er vermoedelijk onder sociale druk niet doorheen; het nieuwe ontslagrecht is echter wel prettig voor de werkgevers). Een opvolgende baan of opdracht kent de laatste jaren in het algemeen een lagere beloning. En een euro per uur minder of een uur minder werk per week, is voor de meesten toch meer dan 1% in inkomen erop achteruit. Op de bank zitten 25% tot 100% achteruit.

    De impact van de lage inflatie-/deflatiecorrecties is klein op de korte termijn van enkele jaren. Daar overheersen de ‘incidenten’ met invloed op het inkomen (of de huur). Op de lange termijn verstoren de te lage officiële inflatiecijfers de huurmarkt ernstig, waardoor langzitters tientallen procenten goedkoper uit zijn dan de nieuwkomers op de huurmarkt die extra moeten dokken om de begroting van de verhuurder te sluiten. Op de loonmarkt zit hetzelfde probleem met die te lage officiële cijfers, maar dan andersom, waarbij minimumloon zelf nog daaronder ligt (is niet op basis van de CPI, maar de algemene loonstijging)

    Huurcontracten met een indexatieclausule sluiten huurverlaging meestal expliciet uit, ook al is er sprake van een negatief officieel inflatiecijfer.

Comments are closed.